School- & Yogatijd

Sta ik de zon te begroeten op de yogamat, hoor ik snikken in de keuken. Met handen en voeten op de grond en billen omhoog in de neerwaartse hond vraag ik: “Wat is er Jurre?” “Juf gaat veel te snel!!” In de cobra zeg ik: “Vraag maar of ze het even herhaalt.” Nog harder snikken. Ik loop naar die lieve jongen toe (10jr., bonuszoon mag ik ‘m noemen en dat maakt me zo blij), en ga naast hem zitten. Op het schermpje zie ik juf vrolijk doorpraten over het vervoegen van werkwoorden, terwijl Jurre’s bril compleet beslagen is van de tranen. 

“Adem eerst even een paar keer diep in en uit lieverd, het komt goed, geen zorgen.” Dan sturen we rustig een berichtje naar de juf dat Jurre een stukje gemist heeft. Hij typt: “Moeten we die werkwoorden dan nu opschrijfen?” Ik denk: is dit dan het moment om te zeggen dat daar een V hoort te staan? Mijn moederhart zegt: “Nee”, mijn schrijvershart schreeuwt: “JA!” Maar de lieve schat heeft nog kletsnatte wangen van de veel te snelle juf. Onverhoopt zie ik mijn hand naar het toetsenbord gaan en hoor mijzelf zeggen: “Schrijven is met een V”, en ik voel me een stomme bonusmoeder die over efjes en veetjes zeurt terwijl de juf te snel gaat met haar uitleg. 

Juf is een lieve juf en legt alles na Jurre’s appje het nog een keer uit. Diepe zucht. Zakdoekje. Brillenpoets en doorrrrrr. Terug naar de mat. In de driehoekshouding voel ik de spieren in mijn rechterbeen trekken, stijf Vinckje. “Mika?” “Ja lief.” “Ik ben dat trappetje kwijt van de kilogrammen.”

Oh ohhhhhh, kilogrammen…!

Angstig loop ik naar het schermpje en pak ondertussen Google erbij op m’n phone. Gelukkig, het trappetje staat online. Maarja, leg het dan nog maar eens uit. Als ik sta te koken en in het recept staat dat ik 30 dl water moet gebruiken, ben ik in staat mijn moeder te bellen hoeveel water ik in het pannetje moet doen. “Ehm, Martin?”, roep ik nadat ik een tijdje naar het trappetje heb staan kijken. “Dit is niet echt aan mijn brein besteed, wil jij even helpen?” Martin zet zijn koptelefoon af, was net muziek aan het maken bij mijn film en gaat naast Jurre zitten. Ik loop terug naar de mat. 

Lig ik de lijkhouding (savasana klinkt eerlijk gezegd toch beter), hoor ik vanuit de keuken: “Hé Mika! Weet je wat wel leuk is? Ik ga zo met m’n vriendje samenwerken!” “Wat fijn Jur, ben je al klaar met rekenen?” “Ja, was heel makkelijk na heiti’s uitleg en spelling heb ik ook al af.” Slimme kindjes hebben we, die na het huilen altijd weer heel snel een lach op hun gezicht hebben. Ondertussen hoor ik Silke zeggen: “Juhuf, je valt de hele tijd weg. De verbinding is zo slecht, ik hoor je niet!” 

#Corona #Thuisschool #Yoga #BlijfAdemen 

2 thoughts on “School- & Yogatijd”

  1. Lopke Groenewold

    Mooi verhaal geschrefen lieve <3
    Knap hoor, dat ontspannen op de mat als juv 😉 <3 Ik sta daar echt eerder voor op… leuk om mee te lezen,
    Xx

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Anti-spam sommetje *

Scroll to Top