Sisterhood

Het was op het Hieros Gamos Festival dat ik in contact kwam met mijn vrouwelijke energie. Oi oi, dat deed wat met me! Mijn halve volwassen leven had ik tussen de mannen bier staan drinken. Moest er vuur gemaakt worden? Ik was de eerste die een bijl pakte om het hout te hakken. Als kind danste ik. Waar was die dans gebleven? Mijn zachtheid? Ik overstemde het met stoere verhalen. Want ik: IK kon wel voor mijzelf zorgen! Dat is wat ik de wereld wilde laten zien.

Ik noemde mijzelf een ‘einzelgänger’ ~ een vrije vogel die vooral geen hulp nodig had. Op het festival van Hieros Gamos, waar de mannelijke en de vrouwelijke energie gevierd, doorvoeld en geleefd worden, kwam ik terug bij mijn sisters. En daarmee kwam ik terug bij mijzelf.

Ik ben een vrouw.
Ik ben als water.
Ik ben vloeibaar en beweeglijk.
Ik ben de dans en ik ben liefde.

Omdat ik zelf zo sterk heb ervaren hoe helend het is om met vrouwen samen te zijn, breng ik vrouwen samen in besloten en open Sisterhood kringen. Dat doe ik in Spiritueel Centrum Pacha Mama in Lekkum, Friesland. In de uren dat we samen zijn, gaat het over:

• Wat ons drijft
• Wat ons tegenhoudt om onze vrouwelijke essentie te leven
• Waar onze pijn en ons verdriet verborgen liggen
• Hoe we elkaar daarin kunnen steunen
• Samen dansen, samen zingen, samen ZIJN

Ik gebruik daarbij mijn kracht als Aardevrouw, met als inspiratie het Medicijnwiel. Van mijn wijze leermeester sjamane Claasje Kos heb ik geleerd contact te maken met spirits. Voor mij voelde dat als oude kennis die opnieuw in dit leven is wakker gemaakt. Ik heb leren vertrouwen op de diepliggende intuïtieve kennis die wij als vrouwen in ons dragen.